Mam narkolepsję typu 1 i katapleksję.
Napady wywołują skrajne emocje, głównie te pozytywne.
Albo dobry żart.
Nie pamiętałem, jak tam trafiłem i jak się nazywam.
Zauważyłem, że mam coś w ręce.
Był to mały klucz, zrobiony z obciętych paznokci.
Gąbek! Kate nadal nie wróciła.
Jak się tu dostałeś?
Przybyłem, by zabrać was z wyspy.
Wyglądał jak ja?
-Powiedziałabym, że… -Identycznie.
Gdzie to dokładnie było?
-Uwaga. -Idealna trajektoria.
-Dostosowuję kąt. -Wygląda to dobrze.
O nie.
Rozbiliśmy się.
Podoba ci się selekcja?
-Wegańskie żeberka. -Miło, że pamiętałeś.
To zarezerwowane dla najlepszych.
Dziś wielki dzień.
To prawda.
Ufam, że wiesz, jak bardzo cię doceniam.
Gdy nadejdzie właściwa chwila, chcę, byś stała obok mnie.
Chcę podzielić się tą chwałą.
Oczywiście proporcjonalnie.
Nie jest mi to potrzebne.
Dokonałaś wspaniałych rzeczy. Niech świat się dowie.
Cóż, jeśli można podkreślić jedną rzecz…
Tak, słucham.
Chodzi o ciąg geometryczny, zaobserwowany przy wzmacnianiu sygnału.
Nie potrzebuję wymieniania moich zasług,
ale możemy znacznie pomóc ludziom, jeśli zastosujemy to na inne sposoby.
To już pomaga.
Już pomagamy ludziom.
Wzmocniliśmy nasz głos, prawda?
Doktorze Kurtyna!
Słyszałaś coś?
Zatrzymać ją!
Doktorze!
Martina?
-Jestem niewinna. -Słucham?
Co to?
TAJNE STOWARZYSZENIE NICHOLASA BENEDICTA
NA PODSTAWIE POWIEŚCI TRENTONA LEE STEWARTA
Ile razy mam mówić, że pora ruszać?
Pora ruszać! Ciśniemy na Wieżę.
Dobrze, pójdziemy do Wieży.
W końcu!
Ulepszenie zaczyna się o ósmej. A potem…
Żegnaj, wolna wolo.
Gąbek, pracujesz dziś jako Wysłannik?
Tak.
Jesteś najlepszy, więc chce, byś zaczął Ulepszenie.
Muszę powstrzymać Podszeptywacza do waszego nadejścia.
Nie mogę się poddać.
Dam radę, ale będziecie w stanie go zniszczyć?
Kwas solny. Przeżre wszystko.
I skąd zamierzasz go wziąć?
Załatwię go.
Będę tam razem z Kurtyną.
Polejemy mu stopy kwasem.
Wyląduje na wózku.
Poradzę sobie.
Trochę poczytałem.
Kurtyna i pan Benedykt są bliźniakami,
więc Kurtyna też może cierpieć na narkolepsję.
Wiem, jak dostać się do Wieży.
Rozśmieszę Kurtynę, ten zemdleje, a Kate zniszczy Podszeptywacza.
Ale jak go rozśmieszysz?
Opowiem mu żart.
No to po planie.
Nie rozumiem.
Nie jesteś zabawny.
Nie?
Gąbek?
Opowiedz mu ten żart.
Polujący z łukiem myśliwy trafia najlepszego kumpla…
Nie no, poradzę sobie.
Ten plan jest…
-Słaby. -Do niczego.
Ma małe szanse.
Wszystko gotowe.
Możemy zacząć miareczkowanie.
W porząsiu.
Dobranoc.
Oczywiście uwielbiam ten proces,
ale chcę zdążyć na kolację z rodziną.
Na pewno nigdzie nie uciekną.
Zrobimy to jutro.
Isaac?
Muldoon? Jest bardzo wcześnie.
-Martina cię potrzebuje! -Naprawdę?
Musi uciec z wyspy i mówi, że tylko ty możesz jej pomóc.
-Naprawdę tak powiedziała? -Tak.
Gdzie jest?
Czeka w kajaku. To dość daleko, więc zbieraj się.
KAJAK
Daj mi swój klucz.
Mój klucz?
Po co?
Schwytano ją! Muszę ją uwolnić.
Poczekaj przy kajaku i z nikim nie rozmawiaj!
Panna Crowe została umieszczona w Poczekalni.
Jeśli chodzi o drugą uczennicę, przeprowadzamy wielopoziomowe…
Czyli szukaliście w wielu miejscach?
-Tak, ale dzięki taktyce… -To wystarczy tak powiedzieć.
Zajmujesz się zawodowo bezpieczeństwem, tak?
Zgadza się.
Nie dziwi cię, że te problemy mnożą się tuż przed początkiem Ulepszenia?
Tak, to niepokojące.
Właśnie. I chyba wiesz, co mówi się o przypadkach?
Osobiście niezwykle wstydzę się, że nie przeczytałem w życiu aż tylu…
Przypadki nie istnieją. Boże.
W porządku.
Ktoś przejrzał nasze plany.
Doktorze.
-Gdzie jest kwas? -W magazynku.
Używa się go do czyszczenia basenów.
Skąd wiesz?
Constance.
To naprawdę podstawowa wiedza.
Trzeba o tym wiedzieć.
Dobrze, poczytam o tym.
Ale tylko dla ciebie.
Ale chcę mieć własny kwas na jego stopy.
W porządku. Ufam ci.
-Kate Wetherall? -Nie!
Constance!
-Musimy iść na południe, do akademika. -To zły kierunek.
Na studiach byłam wysoko w rankingu w biegu na orientację.
Ciężko, by był to jakiś wyznacznik, skoro ranking ustala skorumpowana komisja.
NAFIO jest skorumpowane?
-Jeszcze jak. -Kto tak twierdzi?
-Wiele osób. -Wyczuwam tu raczej zazdrość.
-Po prostu jeśli pójdziemy… -Proszę, przestańcie!
Jesteśmy poddani sporej presji i pewnie mamy wstrząśnienia mózgu.
Odłóżmy na bok osobiste zmartwienia i obawy.
Działamy wspólnie.
Jesteśmy groźnym, ale wrażliwym cerberem, któremu przyświeca jeden cel:
wydostać z wyspy dzieci.
My je wysyłaliśmy, my je wyciągniemy.
Nie możemy zawieść.
I nie zawiedziemy.
Co do tego chyba się zgadzamy?
Tak.
Dziękuję.
Trochę bakalii?
Dziękuję.
No to prowadź.
Na południe.
Zapraszamy do Podszeptywacza.
-Ważny dzień. -Ważny dzień.
-Fajnie to zabrzmiało. -Róbmy tak już zawsze.
Jestem gotowy.
Martina…
Zdrajczyni.
Znieważyłaś mnie i grę.
Wstydź się.
Rozumiecie mój dylemat?
Dwa odmienne dowody.
Wskazujące…
na zupełnie…
inne…
osoby.
Co mam o tym myśleć?
Jakie wnioski wysnuć po tym akcie szpiegostwa?
I zdrady?
Jestem otwarty na pomysły.
To byłam ja.
Skopiowałam jej kartę i włamałam się do serwerowni.
Martina nie miała z tym nic wspólnego.
Tak sądziłem.
Panno Crowe, odzyskuje pani przywileje.
Jeden błąd można wybaczyć.
Proszę lepiej dobierać przyjaciół.
Kate…
Żegnam.
Przepraszam.
Panno Crowe?
A co do pani…
Do Czyściciela z nią.
Panno Wetherall.
W pani wiadrze.
Tak. Tak. Tak…
Tak.
-Oddał się w nasze ręce i mówi… -To mnie szukacie.
Ciekawe.
Kogoś mi przypominasz.
Spotkaliśmy się już?
Nie mam pamięci do twarzy.
Czyli ciebie szukam?
Niby do czego?
-Wszystkiego. -Wszystkiego?
Po co ta tajemniczość?
Nikt już nie potrafi mówić wprost?
Pracuję dla twojego brata. Próbujemy cię powstrzymać.
I proszę.
Wiedziałem, że to on.
Proszę.
Dlaczego oddałeś się w nasze ręce? Cóż to za podstęp?
Nie rób nic dziewczynie.
To ja byłem szpiegiem.
Chodzi o pannę Wetherall?
Obawiam się, że czeka ją Czyściciel.
Oszczędź ją…
a potem ci, kiedy i gdzie uderzy Benedict.
W porządku.
Trochę to potrwa.
Nie ma mowy.
To trochę jak plan Hannibala, w ramach którego przekroczył Alpy.
Słyszałeś o drugiej wojnie punickiej?
Albo słoniach?
Słyszałem.
No to przejdę do końcówki planu,
który nadal nie jest do końca dograny.
Grasz na czas.
Ale nic z tego.
I potwierdza to…
Już czas.
Widzisz?
Wiedziałem, kiedy pojawi się Wysłannik,
i tylko tak długo pozwoliłem ci na te uniki.
Ale to była fascynująca opowieść.
Ale wiedz jedno.
Poradzę sobie ze wszystkim, co wyśle tu mój brat.
W tym z osobą, której dawno wyczyściłem pamięć.
Pamiętam cię.
Chemik z sumieniem.
Ale już o tym nie wiesz.
No cóż.
O tym dniu też zapomnisz.
Wyczyśćcie go ponownie. Dziewczynę też.
Zaraz możemy zaczynać.
Cóż, miło było, Wetherall.
Bardziej na plus niż minus.
Poznałaś fajnych ludzi.
Miałaś miłe wspomnienia.
A jeśli nic nie zapamiętasz, to wiedz, że było fajnie.
Do zobaczenia po drugiej stronie.
Mam pomysł na lepszą nazwę: „Tajne Stowarzyszenie Constance”.
Plus Kate.
Zastanowię się.
Dzięki, że po mnie wróciłaś.
Jesteś wartościową osobą.
No dalej, Reynie.
Gotowy, by przejść do historii?
Grupy E i F, kierujcie się do miejsca spotkania.
Przyjąłem.
-Flaming krótkodzioby? -Chilijski.
Zacny wybór.
Ciągle mnie zadziwiasz, Numerze Dwa.
Technika Iwanowa.
Weźmy głęboki oddech, by docenić tę chwilę.
Dziś spróbujemy czegoś nowego.
Powtarzaj za mną.
Nie wsłuchuj się, ale słuchaj.
Pierwsza sekwencja.
Trójpłatowiec. Paskal. Żelazowy. Ponton. Parlament. Zdatny.
Pierwsza sekwencja. Trójpłatowiec. Paskal. Razowy. Patron.
Chyba się pomyliłeś, prawda?
Przepraszam, to z nerwów.
Nie wsłuchuj się, ale nie słuchaj.
Pierwsza sekwencja.
Trójpłatowiec. Paskal. Żelazowy.
Ponton. Parlament. Zdatny.
Coś się stało, Gąbek?
Nie, wszystko gra.
Na pewno?
Chyba z tym nie walczysz, prawda?
Nie, po prostu się stresuję. Chcę się dobrze spisać.
Przerwa.
Niezwykle wysoki poziom oporu. Mówi, co trzeba, ale…
Musi w to wierzyć.
Musi chcieć, by się udało.
Czyżby…
Załatwcie zapasowego Wysłannika.
Ostrożnie, ostre.
-Skąd to? -Ze sklepu metalowego.
Tak jest!
Do Wieży!
Zbliżamy się i damy znać!
Constance, przetnij linę!
Intruz!
Są przy Wieży!
Mamy ich!
Mógłbyś popróbować dalej?
To ktoś, kto cię zastąpi. Ale nadal mogę odesłać tę osobę.
Reynie?
Gąbku!
Co wy wyprawiacie?
Co tu się wyprawia?
Gdzie Kate z kwasem?
Kwasem?
Chyba żartujecie.
Widzę, że to szerszy i bardziej niegroźny spisek.
Mamy plany co do was, ale ty wracasz do maszyny, Gąbku.
-Sto… -O nie.
Sto kropel wody wchodzi do baru.
Barman mówi: „Nie obsługujemy tu kropel wody”.
Na co krople mówią:
„To może chociaż po kropelce?”.
Co?
Sto długopisów wchodzi do baru…
Zaraz…
Co to ma być?
Ale nędzne z nas istoty.
Sto małych kózek wchodzi do baru.
Barman mówi: „Nie obsługujemy tu kóz”. Kozy pytają: „Dlaczego?”.
Na co barman odpowiada: „Przecież jesteście nieletnie!”.
„Jesteście nieletnie!”.
Ten był dobry.
Zaskoczyłeś mnie.
A mówili, że jesteś głupi.
Czyżbyś się czegoś spodziewał?
Liczyliście na napad narkoleptyczny, mam rację?
Poradziłem sobie z nimi lata temu wyłącznie dzięki silnej woli.
I wywoływały ją inne rzeczy,
niezwiązane z humorem albo emocjami.
Ani trochę.
Ochrona wzywana do Podszeptywacza.
-Kod czerwony. -Przyjąłem.
-Personel wzywany do Podszeptywacza. -Gdzie to jest?
Powtarzam…
Myślisz, że to jedyna droga na górę?
Tak. Musimy ich powstrzymać.
-Proszę iść. -Idziemy razem!
Proszę ratować dzieci! Zatrzymamy ich.
Szybko!
Nie zawiodę.
Byłam wielce zaszczycona, mogąc walczyć razem z tobą.
Wzajemnie.
Nie rozumiałam cię i odrzucałam twoją przyjaźń.
Ja też wiele rzeczy zrobiłabym inaczej.
Obie odpowiadamy za to tak samo.
To miłe.
Czuję się dostrzeżona.
Świetnie.
Ja też.
Czasami ciężko mi zaakceptować tak szczere i pozytywne podejście, więc sabotuję…
Dobra, między nami gra. Dzięki.
Wszystko gra.
Cofnijcie się!
Ale mnie wkurzyłaś!
To hańba!
-Otrzymałaś tyle szans! -Mogłaś błyszczeć!
Panie Washington, zapraszam.
Nie.
Mogę zaczekać na drugiego Wysłannika, ale naprawdę wolałbym ciebie.
Nie wiesz, jak utalentowany jesteś. Zasługujesz, by wziąć w tym udział.
Ze wszystkich tu obecnych ty jesteś najważniejszy.
A ja zawsze będę wspierał kogoś, kto rozumie swoje przeznaczenie.
-Doktorze. -Koniec z żartami!
Nie chce pan tego robić.
Jak najbardziej chcę.
Nie jest pan złą osobą.
Ja też tak nie uważam. A ktoś uważa?
Wiem, że kryje się w panu dobro.
Kryje się ono w każdym.
-To żenujące. -Widziałem pana przy S.Q.
Troszczy się pan o syna. Ma pan poczucie humoru.
-Jest pan geniuszem… -Dobrze, starczy.
To dlaczego musi pan to robić?
Kryje się w panu dobra osoba.
I to nie jej wina,
że życie bywa niesprawiedliwe i nieprzewidywalne.
To nie była pana wina.
Powiedziałem dość!
Smutek to nic niewłaściwego,
ale nie powinien prowadzić do krzywdy.
Nie jestem smutny.
-Wszystko ze mną w porządku. -Nie sądzę.
I gdyby pan to zrozumiał,
nie musiałby pan rozkazywać innym.
Mógłby pan wybaczać.
Jak śmiesz?
Jesteś tylko dzieckiem!
Nie masz pojęcia, przez co przeszedłem.
Nie znasz mnie!
Nie wiesz, kim jestem!
Nie jestem słabeuszem po przejściach, który szuka ukojenia!
Albo jakimś…
Napady wywołuje u niego wściekłość.
Nie. To wrażliwość.
Obawa przed odsłonięciem uczuć.
To była dobra taktyka. Jestem pod wrażeniem.
To nie była moja taktyka.
To co teraz?
To moja przyjaciółka.
Najlepsza przyjaciółka!
Osoba honorowa!
A to najlepsi z nas.
Zrobią, co im każę!
-No ba! -Pomogę ci, Martina!
Twoi przyjaciele cię potrzebują.
Ruszaj, Kate!
Pamiętam…
jak wyciągnął mnie z wody.
Kate!
Gdzie kwas?
Nie mam go.
Ale potrzebujemy go!
To od początku był kiepski plan.
Za chwilę odzyska przytomność.
I wezwał pomoc.
Od początku się na to zapowiadało.
Co robisz?
Nie rób tego!
Musimy złamać jego wolę.
To maszyna.
No to będzie trudniej.
Wciśnijcie przycisk.
Witaj.
Sporo się wydarzyło, prawda?
Jak się nazywasz?
Contraire.
Chcesz zacząć?
Musimy ogłosić bardzo ważną rzecz.
Jaki jest twój ulubiony kolor?
Nie.
To nie jest kolor.
Owszem, jest.
Wyobraź sobie siebie w chłodny, jesienny…
To nie do wyobrażenia.
Nie.
Pierwsza sekwencja.
Powtarzaj za mną.
Nie wsłuchuj się, ale słuchaj.
Pierwsza sekwencja. Trójpłatowiec. Paskal. Żelazowy.
Nie słyszę cię. Musisz to powiedzieć na głos.
Owszem, słyszysz mnie.
Ale nic nie mówisz.
Dotarło?
Chciałaś być kiedyś częścią czegoś większego?
A co najbardziej cię przeraża?
Agresywne zachowania… nie są konieczne.
Jest cała?
To nieprzyjemne.
Tak!
To wyraźny brak dyscyp…
Tak!
Nie możesz ze mną porozmawiać?
Nigdy!
Nie możesz ze mną…
Udało jej się.
Co teraz?
O rety!
Wiem, wiem.
Tak się cieszę, że was widzę.
Musieliście przejść przez piekło.
Ale po kolei.
No dobrze.
Mówi Kurtyna. Wycofać się.
Zaniechajcie walki. Zatrwożenie się zakończyło.
Powtarzam: wycofajcie się.
Wycofujemy się.
I co wy na to?
Próbowałem się tu dostać, ale wiedziałem, że nie zdążę.
Wiedziałem, że to wy nas ocalicie.
Nie dorośli, nie ja, tylko wy.
To cudowne, że was znaleźliśmy.
Numer Dwa i Rhonda zaraz tu będą.
Idźcie już. Wypełniliście misję.
Na pewno pan sobie poradzi? Możemy tu zostać.
I obserwować rozliczenie.
Poradzę sobie.
To moje zadanie.
Idź już. Szybko.
-Jak śmiesz? -Jak mogłeś im to robić?
-Świętoszek, co zawsze wie lepiej! -To niemoralne i lekkomyślne!
-Wielki wojownik o godność brata! -Przemyślałeś to?
-A skutki? -Czy w ogóle…
Ta dziewczynka to medium, prawda?
Być może.
Mogłem to przewidzieć.
-Dlaczego nie próbowałeś się kontaktować? -Próbowałem.
Usiłowanie porwania to nie próba kontaktu.
Czego chcesz? Napawać się?
Słucham?
Skąd taki pomysł?
Naprawdę tak sobie pomyślałeś?
Jesteś aż tak wypaczony?
Ucieszyłem się, że cię widzę.
Mimo tego wszystkiego.
Miałem w tym swój udział
Cierpiałeś, bo nie potrafiłem ci pomóc.
Doprawdy?
Nie chcę cię oceniać, Nathanielu.
Dziękuję. To bardzo miłe z twojej strony.
Chcę odzyskać ciebie i to, co nas łączyło!
Jesteśmy braćmi!
Byliśmy kiedyś tak blisko, ale cię rozczarowałem.
To bardzo mało powiedziane!
Wiem, że po ciebie nie wróciłem,
ale po części dlatego, że sam pragnąłem wolności!
Ty zawsze chciałeś kontrolować innych!
Mnie, swoich przyjaciół, wszystkich!
A to coś złego!
Doprawdy?
Muszę to sobie zapisać.
To jak z Tommym Jacobsem.
Słucham?
Tommym Jacobsem.
Pamiętasz go?
Z sierocińca.
Oczywiście.
To pewnie pamiętasz, że nie potrafił tańczyć, prawda?
Był tragiczny.
Pewnego roku szykowaliśmy się do występu, a Tommy był po prostu…
absolutnie niezdarny i pozbawiony wyczucia rytmu.
Pamiętasz, co ci mówiłem?
-Żebym trzymał się z dala od niego. -Zgadza się.
Autentycznie bałem się, że zarazi nas swoją marnością.
Ale ty odparłeś: „Nie możesz dostrzec jego dobrych stron?
Dlaczego go oceniasz?”.
Patrzyłem, jak dodajesz mu otuchy i jak bardzo wziął się do roboty.
Oczywiście zastanawiałem się, po co marnujesz tak czas.
Ale ty w niego wierzyłeś.
I ta wiara pomogła Tommy’emu Jacobsowi.
Gdy nadszedł dzień występu, wszedł z uśmiechem na scenę.
I zatańczył jak kulawy osioł.
Panie Benedict?
Tak?
Słucham.
Co to za hałas?
O nie…
Przykro mi.
Robimy, co w naszej mocy.
I czasami to wystarcza.
Czujecie to? Brzemię zostało zniesione.
Zatrwożenie minęło.
I to wszystko dzięki wam.
Pomocnicy odzyskali pamięć i powrócili do rodzin i przyjaciół.
Do dawnego życia.
Miło wrócić do domu.
Lubi cię.
O ile takie nieprzeniknione stworzenia są zdolne do uczuć.
Jeśli dobrze rozumiem, występowałaś w cyrku?
Tak.
Może kiedyś do tego wrócę.
A może z tego wyrosłam.
Sporo wspaniałych ludzi, ale trochę za dużo polityki.
Akrobaci kontra klauni, ja gdzieś pomiędzy.
Jakie to uczucie?
Nie mieć pamięci?
Jakbym… szukał czegoś.
Jakbym ciągle poszukiwał konkretnego słowa albo…
Albo odpowiedzi na zagadkę, która jest pod moim nosem,
ale wciąż poza moim zasięgiem.
Znasz to uczucie?
Ale nie mogłem się poddać.
Bo wiedziałem, że poszukuję czegoś wyjątkowego.
Niesamowicie wyjątkowego.
Po prostu nie potrafiłem tego nazwać.
Ale to byłaś ty, Kate.
To zawsze byłaś ty.
I teraz…
przypominam sobie coraz więcej.
Kawałek po kawałku.
Są to ciekawe rzeczy.
Wygląda na to, że znam sporo ciekawostek
dotyczących budowania…
kolei transkontynentalnej.
Reynie.
Cześć.
Tęskniłam za tobą.
Jestem z ciebie taka dumna.
Pisałem pani listy w głowie.
Naprawdę?
I co w nich było?
Zastanawiałem się…
Pytaj, o co chcesz.
Chciałbym u pani zamieszkać.
Też o tym myślałam.
Zawsze znajduje się powody, by nie decydować się na tak ważny krok.
Ale czasami zdajesz sobie sprawę, że po prostu możesz to zrobić.
Że jest taka możliwość.
Myślałeś, co dalej z twoją edukacją?
Rozmawiałem z ciotką.
Tak? I jak poszło?
W porządku.
Chyba się zrozumieliśmy.
Świetnie.
To co chcesz dalej robić?
Możesz zatrzymać się tutaj.
Dziękuję, ale myślałem o Akademii Boatwright.
Oczywiście.
W pełni na to zasługujesz.
To elitarna uczelnia.
-Podobno ich laboratorium jest… -Wspaniałe.
Docenią cię tam.
A my zrobimy wszystko, by ci pomóc, dobrze?
No dobrze.
Rodzina powinna do siebie przyciągać, a nie zrażać.
Tym samym…
Wiem, do czego to zmierza.
Constance, zadbałem o to, by…
Z szacunkiem odmawiam.
Odmawiasz?
Adopcji.
Zostanę tu, ale darujmy sobie papierologię.
Oczywiście.
Bez obaw, to tylko krótki urlop.
Poradzicie sobie beze mnie.
Dobry pomysł.
I tak, poradzimy.
Dokąd teraz?
Startuje sezon pokazów lotniczych. Pora realizować swoją pasję.
No tak, w tym tygodniu zaczyna się Festiwal Lotniczy w São Paulo.
-Lubisz pokazy lotnicze? -Uwielbiam. Każdy jest wspaniały.
Mogę opóźnić wylot o dzień, jeśli cię to interesuje…
-Interesuje! -Mam rygorystyczny plan.
Brzmi wspaniale!
Ruszajmy.
Potrafię się spakować w dwie sekundy.
A co pan zamierza zrobić?
Odnajdę go.
Nie pozostawię go.
To moja nowa misja.
Ale teraz najważniejsza jest ta chwila.
To, że jesteśmy tu razem.
I skupmy się na tym, póki możemy, dobrze?
Hańba i wygnanie.
Wspaniale.
Poradzimy sobie.
Nie, S.Q.
Życie dało ci dar rozczarowywania.
I jest to szczery komplement.
Nie zabrać bagaży?
-Pogoda może się pogorszyć. -Nie!
Niech je zabierze.
Naprawdę?
Podszeptywacz to tylko pamiątka.
Pocieszające słowa.
Mam coś lepszego.
-Czy to… -Tak.
Ciekawa perspektywa.
Napisy: Krzysiek Igielski